ผมเคยเขียนเพลงเพลงหนึ่งไว้เมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว
มันชื่อว่า คืนวันเสาร์
แล้วผมกับเพื่อนอีกสองคนก็เรียบเรียงดนตรีมันขึ้นมา แล้วให้ข้าว(รุ่นน้อง)มาร้อง
แล้วเราก็อัดเพลงนี้เก็บไว้
หลังจากนั้น ผมก็ทำมันออกมาเป็น ซีดี ที่ประกอบไปด้วยเพลง สี่เพลง
แล้วส่งไปที่นิตยสารเล่มหนึ่ง เพื่อทำการคัดเลือกเล่นบนเวทีจริง
ผมแอบบนบานกับตึกคณะไว้ว่า ถ้ามันผ่าน ผมจะวิ่งรอบตึก
แล้วมันผ่าน!!
คำว่าผ่านมันออกมาจากปากพี่สาวของผม ซึ่งผมทิ้งเบอร์เขาไว้ให้ทางนิตยสารติดต่อกลับ
เราได้เล่นบนเวทีจริง ในรอบที่สอง
ตื่นเต้น
ตกใจ
คิดอะไรไม่ออก
หลังจากนั้นเรามาซ้อมรวมกันอีกครั้ง ในเวลา 2 ชั่วโมง
แล้วปล่อยทุกอย่างเลยตามเลย
จำได้ดี ว่าวันที่เล่นจริง ผมกับข้าว เดินไปซื้อเบียร์มากินกัน แก้อาการประหม่า
มันได้ผลนะ อาการประหม่าหายไป แต่มันกลายเป็น อาการเมาแทน
เล่นไม่รู้เรื่องเลย เสียงที่ผมปรับ ดูเพี้ยนๆแปลกๆไปกว่าที่มันควรจะเป็น
กลับมาบ้านด้วยอาการทำใจ และ ทำใจ
ดีนะที่ผมทำใจไว้แล้ว สุดท้าย เราก็ไม่ผ่านรอบที่สอง
-----------------------------------------------------------------------------------
วันนี้ ผมกลับมานั่งเล่นกีต้าร์ตามปกติวิสัยของผมในห้อง
และเหมือนมีผีบอก ผมเล่นเพลงนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งทุกอย่างมันไปเอง
สามปีที่แล้ว คืนวันเสาร์ คือคืนแห่งความเงียบเหงา เพราะเราไม่เข้าใจกัน และฉันหนีออกไปเที่ยวคนเดียว
แต่วันนี้ คืนวันเสาร์ เป็นคืนที่เงียบขึ้นกว่าเดิมซะอีก เพราะมันไม่มีอะไรเหลืออีกเลย
-----------------------------------------------------------------------------------
วันนี้เมื่อตอนเย็น เปิดซีดีที่เพิ่งซื้อมาใหม่ฟังจากสวนจตุจักร
ทำให้ย้อนนึกถึงเรื่องเก่าๆ สมัยที่ยังอายุไม่เยอะเท่านี้
ซีดีแผ่นนั้น ชื่อ ไฮดร้า และเพลงที่เปิดชื่อ "ตัวปลอม"
ฟังแล้วก็นั่งนิ่ง จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ แล้วเริ่มฮัมเพลงตาม
"อยากให้รักรักฉันข้างใน สิ่งรอบกายมองไปแค่ผ่าน อยากให้รักนั้นหวาน บอกกันก็ยังไม่สาย"
แล้วผมก็นั่งนิ่ง ปล่อยให้ไฮดร้ากระทำชำเราต่อหู และความรู้สึกของผมต่อไป
-----------------------------------------------------------------------------------
ขออุทิศเรื่องทั้งหมดที่เขียนวันนี้ ให้กับผึ้ง ขอให้ผึ้งมีความสุขกับชีวิตคู่
รักคนอ่าน
(แก้ไขเพื่อความเหมาะสมและพิมพ์ซ้ำเมื่อ 01-10-2549 ที่ exteen.com)
